Ενότητα 1

ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ / ΥΙΟΘΕΤΗΣΗ ΣΕ ΝΕΑ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΥΛΗ ΤΗΣ ΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ ΤΗΣ ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ

Σύμφωνα με το Προοίμιο της Σύμβασης για τα δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία  η αντίληψη περί αναπηρίας «είναι μια εξελισσόμενη έννοια» … που προκύπτει «από την αλληλεπίδραση των εμποδιζόμενων προσώπων και των περιβαλλοντικών εμποδίων και των εμποδίων συμπεριφοράς και παρεμποδίζει την πλήρη και αποτελεσματική συμμετοχή στην κοινωνία σε ίση βάση με τους άλλους».

Στην ενότητα αυτή οι συμμετέχοντες στην προνομοθετική δημόσια διαβούλευση καλούνται να αποτυπώσουν ειδικά και συγκεκριμένα εμπόδια που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία, σε τομείς της καθημερινής ζωής, όπως ενδεικτικά η πρόσβαση στην Υγεία, στην εκπαίδευση, στην απασχόληση, στη Δικαιοσύνη, στην κοινωνική προστασία, στην πληροφόρηση και ενημέρωση, στο περιβάλλον, στην άσκηση πολιτικών δικαιωμάτων κ.α.

Η καταγραφή (είτε στη βάση προσωπικών εμπειριών είτε με επίκληση στατιστικών, διοικητικών ή νομικών πληροφοριών που ρυθμίζουν τον εκάστοτε επίμαχο τομέα πολιτικής και χρήζει αναμόρφωσης) αποσκοπεί στη νομοθέτηση καίριων παρεμβάσεων που θα καθιερώσουν το κοινωνικό μοντέλο της αναπηρίας, όπως αυτό αναλύθηκε στο γενικό μέρος, θα άρουν τα εμπόδια πρόσβασης και θα διευκολύνουν την πλήρη και ισότιμη συμμετοχή των ατόμων με αναπηρία στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή.

Σχόλια στο σύνολο του άρθρου
  • Υπάρχει ένα σημαντικό ζήτημα που αφορά την Διοίκηση – και ενίοτε τους λειτουργούς της :
    Πως μπορεί κάποιος να έχει δικαιωθεί σύνταξη από το δημόσιο με ποσοστό κινητικής αναπηρίας 85%, το ΓΛΚ να του αποδίδει σύνταξη που αποδίδεται σε ολικά τυφλούς ή σε κινητικά ανάπηρους με ποσοστό αναπηρίας 80% και η ΓΓΔΕ να μην αναγνωρίζει τίποτα ;;; Λογικά υπάρχει ένα κενό που πρέπει πάση θυσία να καλυφθεί. Γιατί δεν θέλει κανείς νομίζω να χρεωθεί την ταλαιπώρία των ΑμεΑ στο να αποδεικνύουν συνεχώς ότι δεν είναι ελέφαντες!!
    Οι γνωματεύσεις της ΑΣΥΕ είναι ή όχι ισοδύναμες με του ΚΕΠΑ; Η ΓΓΔΕ ή και οι κατάτόπους ΔΟΥ δεν πρέπει να αρκούνται στις βεβαιώσεις του ΓΛΚ που σαφώς και βεβαιώνουν το είδος και τα ποσοστά αναπηρίας ενός εκάστου συνταξιούχου; και που έτσι και αλλοιώς είναι υπεύθυνο για την απόδοση της σύνταξης και οποιουδήποτε επιδόματος με βάση αυτή ακριβώς τη γνωμάτευση; Μήπως οι ΑμεΑ αποτελούν τα εύκολα πειραματόζωα στα οποία η εκάστοτε Διοίκηση μπορεί πιο εύκολα να ασκεί το οποιοδήποτε πείραμα αντοχής πληθυσμών;
    Πρέπει η ίδια η Διοίκηση να αποδείξει πως όχι. Και πως μπορεί να είναι αρωγός του λάχιστον στα απλά και ευνόητα θέματα της καθημερινότητας.

  • Θα προσπαθήσω να είμαι λιτός και περιεκτικός.
    Α) Τριτοβάθμια εκπαίδευση. Θα έπρεπε να προβλέπεται η παράλληλη στήριξη των φοιτητών με αναπηρίες ή μαθησιακές δυσκολίες. Τα μέσα μεταφοράς και η φοιτητικές εστίες θα έπρεπε να ειναι αμφότερα πλήρως προσβάσιμα σε κινητικά ανάπηρους/ες και ανθρώπους με προβλήματα όρασης. Το εκπαιδευτικό υλικό θα έπρεπε να ειναι 100% προσβάσιμο για κάθε ανάπηρο/η και φοιτητή με μαθησιακές δυσκολίες στο σύνολο του (ολα στο e-class και σε Braille available to download)
    Β) τα μέσα μαζικης μεταφοράς. Δείτε το Λονδίνο. Πλήρης πρόσβαση σε λεωφορεία και εντελώς δωρεάν. Τεράστιο βαθμός προσβασιμότητας σε ταξί (black cab) και με έκπτωση για τους ανάπηρους. Ίσως η πρόταση μου να θεωρηθεί ως παρεμβατική οικονομικά και πολιτικά αλλα γιατί δεν φτιάχνεται ένα κρατικό εργοστάσιο που να παράγει ταξί πανομοιότυπα με αυτα της Αγγλίας και να ειναι το μόνα ταξί που θα επιτρέπονται στην χώρα αφού ούτως ή άλλως ειναι κλειστό επάγγελμα;
    Γ) Ψυχαγωγία. Επικρίνει στε με την Κίνηση Καλλιτεχνών με Αναπηρίες. Προσβάσιμες ταινίες για κωφούς τυφλούς και προσβάσιμες αίθουσες σε κάθε πόλη για κινητικά ανάπηρους/ες

  • Αυτή είναι η αναφορά που υπέβαλα στο συνήγορο του πολίτη :

    Αναφορά
    Θέμα: Σύγχιση αρμοδιοτήτων…. και ευθυνοφοβία !
    Περιγραφή:
    Χαίρεται !!
    Ονομάζομαι Διαμαντόπουλος Βασίλειος. Είμαι συνταξιούχος εκπαιδευτικός με αναπηρία 85% διαγνωσμένη από 15/10/2012 από την ΑΣΥΕ. Στην εικόνα αποδοχών από το ΓΛΚ του 2015 η σύνταξη που λαμβάνω αναφέρεται ως >, δηλαδή η δική μου περίπτωση.
    Το θέμα είναι όμως ότι αυτό δεν γίνεται αποδεκτό-πλέον- από την ΓΓΔΕ!! Και αυτό γιατί ενώ το 2014 και το 2015 έγινε αποδεκτή αυτή η γνωμάτευση της ΑΣΥΕ το 2016 δεν έγινε αποδεκτή. Και σε πάμπολα ερωτήματα που έχω θέσει στη ΔΗΛΕΔ και στη Γ΄ΔΟΥ Πατρών με κατευθύνουν η μία στην άλλη. Νομίζω ότι κρύβονται η μια πίσω από την άλλη φοβούμενες ( ίσως;;;; ) ότι θα πρέπει να μου αποδώσουν πίσω την εισφορά αλληλεγγύης που κακώς φέτος έχω χρεωθεί και πληρώσει!!!

    Καλή χρονιά!! Χρόνια πολλά !!

    ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
    ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ

  • Γεια σας και χρόνια σας πολλά! Είμαι δημόσιος υπάλληλος και αντιμετωπίζω πρόβλημα όρασης.
    Πρόκειται να βγω στη σύνταξη.
    Πέρασα τόσο από κέπα όσο και από την ΑΣΥΕ.
    Αναρωτιέμαι πρώτον γιατί δεν γίνονται ισότιμα αυτά τα δύο χαρτιά;
    Και δεύτερον γιατί κάποιος από την βόρειο Ελλάδα να πρέπει να πάει στην Αθήνα να περάσεις στρατιωτική επιτροπή, τη στιγμή που υπάρχει στρατιωτικό νοσοκομείο στην Θεσσαλονίκη;
    Θα πρέπει να λάβετε υπόψη πόσα είναι τα έξοδα για ένα άτομο με ειδικές ανάγκες και βέβαια και για το συνοδό του!
    Ευχαριστώ

  • Καλή χρονιά !!!
    Βλέποντας την ανάρτηση της 31ης/12/2016 είδα ότι δεν υπάρχει το είδος Αποδοχών από το ΓΛΚ Το συμπληρώνω εδώ: «Συντάξεις που χορηγούνται σε ολικά τυφλούς ή κινητικά ανάπηρους με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον ογδόντα τοις εκατό (80%)……». Αυτή είναι η δική μου περίπτωση που αναφέρω στην ανάρτηση.

  • θέμα : Nομοθετική ρύθμιση Πρόνοια – Προνοιακά επιδόματα

    Είμαι πατέρας ανάπηρου ανήλικου παιδιού με ποσοστό αναπηρίας >97 % έχω δοαπιστώσει ότι υπάρχουν τεράστια κενά νόμου όσον αφορά τα θέματα τόσο της πρόνοιας όσο και της απόδοσης των προνοιακών επιδομάτων !!!
    1) Οσον αφορά την πρόνοια δεν υπάρχουν αρμόδιες υπηρεσίες που συστηματικά θα ελέγχουν την διαβίωση κυρίως των ανάπηρων ανήλικων παιδιών . Οι υποτυπώδεις υπηρεσίες πρόνοιας των Δήμων και οι οποίες υποτιθεται ότι έχουν αναλάβει ένα ρόλο έρευνας είναι υποστελεχωμένες αλλά και δεν αναλαμβάνουν τον ρόλο τους πρέπει να γίνει κάποια καταγγελία και μάλιστα μέσω εισαγγελέα για να αναλάβουν σχετική πρωτοβουλία . Συνεπώς θα πρέπει να συσταθεί -οργανωθεί ένα σώμα πανελλαδικά θα μπορουσε να είναι τομέας «των ελεγκτών δημόσιας διοίκησης» το οποίο σώμα θα ελέγχει συνεχώς θέματα σχετικά με την καθημερινή διαβίωση των ανάπηρων ανθρώπων και κυρίως των ανήλικων παιδιών . Εάν τηρούνται βασικοί κανόνες διαβίωσης – μετακίνησης – προσβασιμότητας , λήψης θεραπειών , ιατρικής παρακολούθησης , αξιοποίησης των προνοιακών επιδομάτων για την βελτίωση της αναπηρίας κλπ .
    2) Δεν υπάρχει κανένας έλεγχος σχετικά με τα προνοιακά επιδόματα τα οποία υποτίθεται αποδίδονται για την βελτίωση της αναπηρίας αλλά σε πολλές περιπτώσεις καταναλώνονται σε άλλες ανάγκες κυρίως όσον αφορά τα ανήλικα παιδιά θα έπρεπε να εξαντλούνται αποδεδειγμένα με παραστατικά για την βελτίωση της αναπηρίας και όχι σε πολλές των περιπτώσεων να καλύπτουν άλλες διαφορετικές ανάγκες των οικογενειών και μάλιστα οικογενειών που επι τους ουσίας ουδέν βιοποριστικό πρόβλημα έχουν . Συνεπως θα πρέπει να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση που θα εστιάζει στον έλεγχο με παραστατικά για την εξάντληση των προνοικαών επιδομάτων σε θεραπευτικές συνεδρίες κάθε μορφής , σε θεραπευτικά βοηθήματα και άλλα που αφορουν αποκλειστικά το συμφέρον του ανάπηρου παιδιού Διαφορετικά καταστρατηγούνται οι βασικές αρχές όσον αφορά το δικαίωμα απόλαυσης εκ μέρους των ατόμων με αναπηρίες του υψηλότερου δυνατού επιπέδου υγείας κλπ (άρθρο 25 Σύμβασης) .

  • Σύνδρομο Marfan. Αν και τα άτομα με Marfan δεν παρουσιάζουν συνήθως εμφανή σημεία αναπηρίας, η εξέλιξη με σταδιακή χαλάρωση των συνδετικών ιστών, υποχρεώνουν τα άτομα αυτά σε διαρκή αγώνα, προκειμένου να σταθούν με αξιοπρέπεια στις απαιτήσεις επιβίωσης. Στα διάφορα στάδια εξέλιξης των «marfanοειδών» χαρακτηριστικών, η «περιπέτεια» ξεκινά από το διάβασμα από το δημοτικό μέχρι τις πανελλαδικές εξετάσεις, με αστιγματισμό που πιθανόν ξεπερνάει τους 10 βαθμούς(!) ενώ ταυτόχρονα λόγω εκτοπίας φακού του ματιού να δημιουργούνται τρομεροί πονοκέφαλοι. Συν τω χρόνω, το άτομο με Marfan, πρέπει να παρακολουθεί όλα τα μαθήματα και να διαγωνίζεται με τους ίδιους όρους για μαθητική εξέλιξη και για μια θέση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, υποβαλλόμενο σε διαρκής εξετάσεις (καρδιολογικές, ορθοπεδικές, πνευμονολογικές, κλπ), αναμένοντας πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα σε δημόσια νοσοκομεία ή καταβάλλοντας τεράστια ποσά σε ιδιωτικές κλινικές, με το άγχος για τα ιατρικά αποτελέσματα να το καταβάλει σημαντικά. Τα ανωτέρω κι ενδεχομένως η υποβολή σε αντίστοιχες θεραπείες αποκατάστασης, που σε πολλές περιπτώσεις ΔΕΝ πραγματοποιούνται στα δημόσια νοσοκομεία(π.χ. οφθαλμολογικές), στερούν από τα άτομα με Marfan, τη δίκαια πρόσβαση στη μόρφωση και στην επαγγελματική αποκατάσταση. Μεγαλώνοντας δεν μπορούν να απασχοληθούν σε εργασίες με σωματική κόπωση, με έντονο στρες ή που απαιτούν απλά επαρκή όραση, στερώντας την ισότιμη επαγγελματική αποκατάσταση και την αξιοπρεπή επιβίωση. Χρειάζεται να βρεθεί εργοδότης για άτομα με όραση 4,3 ή και 2/10, που δεν πρέπει να πιέζονται σωματικά και ψυχολογικά, λόγω μυοσκελετικών και καρδιολογικών παθήσεων, ενώ παράλληλα πρέπει να επισκέπτονται διαρκώς ιατρούς για εξετάσεις και αποκαταστάσεις με τους χρόνους αποθεραπείας, που απαιτούνται κατά περίπτωση (από αρθροσκόπηση μέχρι διάταση αορτής). Είναι απαραίτητο τα άτομα με σύνδρομο Marfan να τύχουν μιας δικαιότερης μεταχείρισης, για επιπλέον μοριοδότηση ισότιμης πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση για βιώσιμη επαγγελματική προοπτική, προτεραιότητα πρόσληψης στη δημόσια διοίκηση και την πλήρη εξειδικευμένη ιατροφαρμακευτική κάλυψη, που απαιτείται, ώστε να μπορούν να επιβιώσουν με αξιοπρέπεια. Ίσως λόγω της σπανιότητας του συνδρόμου Marfan(~1:5000) δεν υπάρχει ουσιαστική πρόβλεψη, αλλά σίγουρα επιβάλλεται να δημιουργηθεί. Εκτός άλλων, λόγω του μικρού αριθμού ατόμων δεν πρόκειται να επιφέρει καμία διαφοροποίηση στα δημοσιο-οικονομικά (άλλωστε δεν είναι λόγος αποκλεισμού σε κανένα σοβαρό κράτος).

  • Στην πρώτη ανάρτηση που έκανα στις 29/12/2016 ήρθε να προστεθεί και η επιστολή της ΕΣΑΜΕΑ που αναφέρεται σε αυτά που αναφέρω και μάλιστα υπερθεματίζει! Για αυτό την αναρτώ προς επίρρωση των γραφόμενων μου – αν και διαφωνώ στην αναφορά στους κωδικούς 619-620 αντί των ορθών 781-782 – την επιστολή :

    Αθήνα: 20/12/2016

    ΠΡΟΣ:
    κ. Γ. Πιτσιλή, Γενικό Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων

    ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ:
    – Γραφείο Υπουργού Οικονομικών, κ. Ευ. Τσακαλώτου
    – κ. Γ. Χουλιαράκη, Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών
    – Φορείς Μέλη Ε.Σ.Α.μεΑ.
    Ζητείται επίλυση ζητημάτων που αφορούν στην εφαρμογή του μέτρου της απαλλαγής από την παρακράτηση του φόρου εισοδήματος μισθών και συντάξεων που χορηγούνται σε άτομα με ποσοστό αναπηρίας 80% ή μείωσης φόρου σε άτομα με Π.Α. 67%

    Κύριε Γενικέ,
    Η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία (Ε.Σ.Α.μεΑ.) που αποτελεί τον τριτοβάθμιο κοινωνικό και συνδικαλιστικό φορέα των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους στη χώρα, επίσημα αναγνωρισμένο δια του Ν.2430/96 (ΦΕΚ 156Α/10.7.96) Κοινωνικό Εταίρο της ελληνικής Πολιτείας σε ζητήματα αναπηρίας, με το παρόν επιθυμεί να θέσει υπόψη σας, τα προβλήματα που έχουν προκύψει αναφορικά με την εφαρμογή του μέτρου απαλλαγής από την παρακράτηση του φόρου εισοδήματος μισθών και συντάξεων που χορηγούνται σε άτομα με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 80% και της μείωσης φόρου σε άτομα με Π.Α. 67%.

    Όπως γνωρίζετε, σύμφωνα με τις διατάξεις της περ. ε’ της παρ. 2 του άρθρου 14 του ν.4172/2013, απαλλάσσονται από το φόρο οι μισθοί, οι συντάξεις και η πάγια αντιμισθία που χορηγούνται σε άτομα με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον ογδόντα τοις εκατό (80%) και σύμφωνα με το άρθρο 17 έχουν μείωση φόρου κατά 200 ευρώ τα άτομα με Π.Α. τουλάχιστον 67%.
    Η Συνομοσπονδία έχει γίνει αποδέκτης παραπόνων από άτομα με αναπηρία οι οποίοι δεν μπορούν να κάνουν χρήση της φοροαπαλλαγής που δικαιούνται, με τα κυριότερα προβλήματα να συνοψίζονται στα εξής:
    1. Σε κάποιες ΔΟΥ δεν γίνονται δεκτές γνωματεύσεις αναπηρίας με Π.Α. 80% ή 67% στην οποίες αναγράφεται ότι «χορηγείται για κάθε νόμιμη χρήση», με την αιτιολογία ότι στη γνωμάτευση θα έπρεπε να αναγράφεται ότι χορηγείται για την εφορία. Θεωρούμε ότι πρέπει να γίνονται δεκτές οι γνωματεύσεις αναπηρίας που έχουν εκδοθεί για οποιοδήποτε λόγο, αρκεί να είναι σε ισχύ.
    2. Δεν γίνονται δεκτές γνωματεύσεις αναπηρίας που δεν έχουν εκδοθεί από ΚΕΠΑ. Θεωρούμε πως γνωματεύσεις αναπηρίας που έχουν εκδοθεί από Α.Σ.Υ.Ε. Α.Ν.Υ.Ε. Α.Α.Υ.Ε. Α.Υ.Ε. της Ελληνικής Αστυνομίας ή του Πυροσβεστικού Σώματος, καθώς και από τις Νομαρχίες πρέπει να γίνονται δεκτές εφόσον είναι σε ισχύ.
    3. Σε πολλές περιπτώσεις, στον υπολογισμό των εισοδηματικών κριτηρίων για την φοροαπαλλαγή λαμβάνονται υπόψη και τα επιδόματα που δίνονται στα άτομα με αναπηρία, ενώ θα έπρεπε σε κάθε περίπτωση τα επιδόματα αυτά να μην προσμετρούνται. Είναι σημαντικό να τονίσουμε για ακόμη μία φορά ότι τα επιδόματα δίνονται στα άτομα με αναπηρία για την αντιμετώπιση του πρόσθετου κόστους που προκύπτει από την αναπηρία, εάν λάβουμε υπόψη και την ανυπαρξία κρατικών υποδομών.
    Ως εκ τούτου ζητάμε στον υπολογισμό των εισοδηματικών κριτηρίων που αφορά στα άτομα με αναπηρία ή χρόνια πάθηση και των οικογενειών που έχουν μέλη τους άτομα με αναπηρία για τη φοροαπαλλαγή ή την απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ να υπολογίζεται μόνο το φορολογητέο εισόδημα, ώστε να μην προσμετρούνται τα πάσης φύσεως επιδόματα αναπηρίας (προνοιακά επιδόματα, εξωιδρυματικό επίδομα, επίδομα κίνησης, διατροφικό επίδομα νεφροπαθών και μεταμοσχευμένων συμπαγών οργάνων κ.λπ.)
    4. Σε νομοθετικές ρυθμίσεις αναφέρεται ρητά ότι σε περίπτωση που ο φορολογούμενος δε διαθέτει γνωμάτευση από ΚΕΠΑ μπορεί, αν λαμβάνει σύνταξη από ασφαλιστικό φορέα κύριας ασφάλισης, επειδή έχει αναπηρία σε ποσοστό τουλάχιστον 80% ή 67% να προσκομίσει βεβαίωση ή απόφαση συνταξιοδότησης του συνταξιοδοτικού φορέα, από την οποία να προκύπτει ότι, κατόπιν ιατρικής κρίσης από την αρμόδια υγειονομική επιτροπή, συνταξιοδοτήθηκε με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 80% ή 67% ως και το χρονικό διάστημα που προβλέπεται ότι θα διαρκέσει η αναπηρία αυτή. Όμως η εν λόγω διάταξη σε πολλές περιπτώσεις δεν γίνεται δεκτή από υπηρεσιακούς παράγοντες των ΔΟΥ.
    5. Δεν γίνονται δεκτές γνωματεύσεις αναπηρίας ατόμων με 80% ή 67% ποσοστό αναπηρίας με τη δικαιολογία ότι τα στοιχεία του φορολογούμενου δεν βρίσκονται στα πληροφοριακά τους συστήματα. Λαμβάνοντας υπόψη ότι για το συγκεκριμένη παράλειψη δεν ευθύνεται ο δικαιούχος, θεωρούμε ότι πρέπει να βρεθεί τρόπος να λυθεί το ζήτημα από τις υπηρεσίες του Υπουργείου.
    6. Έχει παρατηρηθεί ότι οι πιστοποιημένοι με αναπηρία φορολογούμενοι ταξινομούνται σε πολλές κατηγορίες ποσοστού αναπηρίας για να δικαιούνται φοροαπαλλαγή, όπως 67%, 67% και άνω, άνω του 67%, 80%, 80% και άνω, άνω του 80%, με αποτέλεσμα οι φορολογούμενοι που είναι σε κάποιες από τις ανωτέρω κατηγορίες να χάνουν το δικαίωμα της φοροαπαλλαγής λόγω του ότι δεν γίνονται δεκτές οι γνωματεύσεις τους. Για την αποφυγή σύγχυσης και παρερμηνείας από τους υπαλλήλους, θεωρούμε ότι οι κατηγορίες ανάλογα με το ποσοστό αναπηρίας πρέπει να είναι δύο: α) 67% ή 67% και άνω β) 80% ή 80% και άνω.
    7. Τα επιδόματα δεν αποτελούν εισόδημα (είναι βοήθημα) και δεν φορολογούνται ούτε συμμετέχουν στα εισοδήματα για τον υπολογισμό της εισφοράς αλληλεγγύης. Ορισμένοι Δήμοι που καταβάλουν τα επιδόματα τα καταχωρούν στους κωδικούς 619-620 της Δήλωσης Φορολογίας Εισοδήματος με αποτέλεσμα να συμμετέχουν στον υπολογισμό της εισφοράς αλληλεγγύης ενώ έπρεπε να καταχωρούνται στους κωδικούς 617-618 της Δήλωσης Φορολογίας Εισοδήματος.
    Η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών σε εφαρμογή της εν λόγω φοροαπαλλαγής, εκδίδει κάθε χρόνο σχετική εγκύκλιο προς τις ΔΟΥ της χώρας, με οδηγίες για την υλοποίησή της. Έτσι και φέτος έχει εκδώσει την ΠΟΛ 1041/05.04.2016, η οποία επιλύει τα περισσότερα από τα ανωτέρω προβλήματα, αλλά σε πολλές περιπτώσεις δεν γίνεται σωστά η εφαρμογή της με αποτέλεσμα τη συνεχή ταλαιπωρία των δικαιούχων αυτού του μέτρου.
    Ως εκ τούτου, ζητάμε τη άμεση έκδοση οδηγίας προς τις Εφορίες της χώρας για την σωστή εφαρμογή της εν λόγω ρύθμισης και την αποφυγή αυθαίρετων ερμηνειών των υπαλλήλων, ώστε να αντιμετωπίζονται ουσιαστικά και με κατανόηση ανάλογες περιπτώσεις δικαιούχων.
    Επίσης θα θέλαμε σε περιπτώσεις που έχει προκύψει σε δικαιούχους φόρος λόγω μη σωστής εφαρμογής του εν λόγω μέτρου για έναν από τους παραπάνω λόγους, να δίνεται η δυνατότητα στο δικαιούχο να προβεί σε χειρόγραφη αίτηση με την προσκόμιση των απαιτούμενων δικαιολογητικών ώστε να γίνει επανεκκαθάριση και να αποκατασταθεί η αδικία που έχει υποστεί.

    Με εκτίμηση

    Ο Πρόεδρος
    Ι. Βαρδακαστάνης

    Ο Γεν. Γραμματέας
    Χρ. Νάστας

  • Ορθοπεδικοί πάτοι από ανθρακονήματα για να αποφευχθεί η επιδείνωση της πλατυποδίας 140€, που ΔΕΝ δικαιολογούνται με συνταγή, αφήστε τον πόνο στα πέλματα ΟΛΗ την ημέρα. Γυαλιά οράσεως (αύξηση αστιγματισμού από 8 βαθμούς σε 10!) δεύτερη φορά σε ενάμιση χρόνο, λόγω εκτοπίας φακού οφθαλμού με κόστος 180€, που ΕΠΙΣΗΣ ΔΕΝ δικαιολογούνται γιατί είναι σε σύντομο διάστημα, αλλά απαραίτητα λόγω προετοιμασίας για πανελλαδικές εξετάσεις. Να πονάς να πασχίζεις να διαβάσεις στα θολά, αλλά να διαγωνίζεσαι με ίσους όρους! Για επεμβάσεις αποκατάστασης, φυσικά δε γίνονται στα δημόσια νοσοκομεία. Δεν προβλέπεται! Κόστος; Χιλιάδες ευρώ. Φυσικά ΔΕΝ υπάρχουν, άρα…
    Ο ένας γονέας άνεργος. Ο άλλος γονέας υπηρετεί εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, χωρίς πρόβλεψη για επανασύνδεση οικογένειας.
    Ο νόμος δεν το προέβλεψε. Ο νόμος! Μα ποιος φτιάχνει το νόμο; Ποιος τον ψηφίζει. Κι αν είναι λογικό να μην μπορούν να προβλεφθούν τα πάντα, τελικά γιατί κανείς δεν τον προσαρμόζει. Άλλωστε γι’ αυτό δεν υπάρχουν τροπολογίες, νομοθετικά τμήματα, Βουλή και Βουλευτές;
    Ειδική θέση σε αστικό λεωφορείο για ανθρώπους με σημαντικά κινητικά προβλήματα, που χρειάζονται αναπηρικό καροτσάκι. Σωστή η πρόβλεψη του κατασκευαστή του λεωφορείου, αλλά… Σε χώρα του εξωτερικού, πριν 25 χρόνια, το αστικό έφτανε ακριβώς στη ράμπα της στάσης και είχαν φτιαχτεί τα πρώτα οχήματα με επίπεδα πατώματα χωρίς σκάλες. Κι εδώ είναι πλέον επίπεδα, αλλά… Τι υποκρισία! Πως θ’ ανέβει το καροτσάκι στο λεωφορείο; Από ποια ράμπα, σε ποια στάση υπάρχει; Κι αν υπήρχε, ποιος μας λέει ότι δεν θα είχε παρκάρει κάποιος μπροστά!
    Να μη σου τύχει! Γιατί αν τύχει και μάλιστα ζώντας στην Ελλάδα μας, τότε… ο Θεός βοηθός! Κι ας είμαστε στο 2017. Τι κρίμα!

  • ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ Ν.4387/2016 ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ
    ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ (άρθρο 7,παρ.4) ΚΑΙ ΧΗΡΕΙΑΣ ( άρθρο 12,παρ1Α)

    Με τον Ν.4387/2016 έχουν επέλθει ριζικές αλλαγές στην απονομή των συντάξεων αναπηρίας και χηρείας, πέραν του τρόπου υπολογισμού και μείωσης τους, που θα προκαλέσουν τρομερές και εξωπραγματικές αλλαγές στην οριακή επιβίωση των συνταξιούχων και των οικογενειών τους.
    Ανατρέπουν τα ελάχιστα εναπομείναντα όρια του “κοινωνικού κράτους” και θα οδηγήσουν στην δυστυχία και την εξαθλίωση δεκάδες χιλιάδες συνανθρώπων μας που από το “χτύπημα της μοίρας” φτωχοποιούνται με βίαιο τρόπο από το ίδιο το κράτος, σε αντίθεση με το Σύνταγμα και συγκεκριμένα όπως αναφέρονται στα παρακάτω άρθρα:

    ‘Αρθρο 21: (Προστασία οικογένειας, γάμου, μητρότητας και παιδικής ηλικίας, δικαιώματα ατόμων με αναπηρίες)
    ‘Αρθρο 22: (Προστασία της εργασίας)
    ‘Αρθρο 25- (Αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου, προστασία θεμελιωδών δικαιωμάτων)
    ‘Αρθρο 120- (Ακροτελεύτια διάταξη)

    Προτείνονται οι παρακάτω τροποποιήσεις:
    -Η εθνική σύνταξη των 384 ευρώ να δίνεται ολόκληρη σε όλες τις περιπτώσεις συνταξιοδότησης λόγω αναπηρίας ανεξαρτήτως του ποσοστού αναπηρίας, όπως αναφέρεται στον Ν.4387/2016, άρθρο 7,παρ.4.
    -Η σύνταξη χηρείας να καταβάλλεται χωρίς ηλικιακές προϋποθέσεις, όπως αναφέρεται στον Ν.4387/2016,άρθρο 12,παρ1Α, εφόσον δεν εργάζονται, σε συζύγους :
    α.Ατόμων με αναπηρία,λόγω χαμηλού προσδόκιμου ζωής,
    β.Εργαζομένων σε σώματα ασφαλείας, στρατό και βαριά και επικίνδυνα επαγγέλματα,λόγω επικινδυνότητας της εργασίας,
    γ.Ασφαλισμένων λόγω ξαφνικού και αιφνίδιου θανάτου λόγω ατυχήματος ή ασθένειας,
    δ.Ασφαλισμένων λόγω θανάτου από μακροχρόνια ασθένεια.

    ΣΑΡΙΔΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Συνταξιούχος κινητικής αναπηρίας με ποσοστό 85%
    τ.υπάλληλος ΙΚΑ-ΕΤΑΜ με 30 χρόνια ασφάλισης.
    μέλος ΔΣ Πανελληνίου Συλλόγου Παραπληγικών-Παράρτημα Μακεδονίας-Θράκης
    μέλος ΔΣ Συλλόγου Καρκινοπαθών Μακεδονίας-Θράκης.
    Δημοτικός Σύμβουλος Πυλαίας-Χορτιάτη.

  • θεμα Προυποθέσεις άρθρου 37 του νόμου 3996/2011

    Εδώ νομίζω υπάρχει μια αδικία, γιατι δημιουργείται μια άνιση μεταχείριση των συγγενών των αναπήρων.
    Για να πάρουν σύνταξη οι σύζυγοι αναπήρων μια από τις προυποθέσεις είναι, το απαιτούμενο ποσοστό αναπηρίας συζύγων πρέπει να είναι 80% και ανω.
    Ενώ, για να πάρουν σύνταξη τα αδέλφια αναπήρων, το απαιτούμενο ποσοστό αναπηρίας των αδελφών είναι 67% και άνω.
    Το ιδιο ισχύει και για τους γονείς αναπηρων τέκνων.Δηλαδή για να πάρουν σύνταξη οι γονείς ,το ποσοστό αναπηρίας τέκνων πρέπει να είναι 67% και άνω.
    Πιστεύω, ότι πρεπει να αλλάξει το απαιτούμενο ποσοστό αναπηρίας συζύγων και να γίνει 67% όπως και στις άλλες δύο κατηγορίες.
    Έχω ποσοστό αναπηρίας 67% και ανω,είμαι μητέρα με ανήλικο τέκνο και δεν μπορω να ανταποκριθώ στα καθήκοντα της νοικοκυράς και μητέρας λόγω της αναπηρίας μου.
    Εαν μπορούσε να βγει σε σύνταξη ο σύζυγος που εχει 7500 ένσημα βαρέα και ειναι 51 χρονων θα μπορούσε να βοηθήσει και εμένα και το παιδί μας που έχουμε ανάγκη απο βοήθεια.
    Επίσης,πιστεύω οι συζυγοι(αντρες) με ανήλικο τέκνο και αναπηρη συζυγο με ποσοστό 67%, θα έπρεπε να παίρνουν σύνταξη σε οποιαδήποτε ηλικία για να βοηθήσουν την οικογένεια τους.Εχει σκεφτει κανείς πως μπορεί μια ανάπηρη συζυγος να φροντίσει το παιδί της?
    Ευχαριστώ.

  • Καλησπερα καποια στιγμη ο λογος μας και τα λογικα πρεπει,πρεπει να ακουγοντε δε μπορει εμεις τα αμεα να παραγκονιζομαστε απο το κρατο η απο καποιους που κρατανε την τυχη μας στα χερια τους ευγε στο κυριο μπαρδακι

  • Για τον νομο 2643/98 να καταργηθει ή να τροποποιηθει λογω εκει υπαρχουν πολυτεκνοι, τριτεκνοι και αναπηροι πολεμου (δεν ειχαμε πολεμο εδω και 50 χρονια) και να πανε στο ΑΣΕΠ, μονο να μεινουν κωφοι, τυφλοι και αναπηροι. Το λεω αυτο γιατι οι πολυτεκνοι και τριτεκνοι μια χαρα ανθρωποι ειναι περπατανε, ακουνε και βλεπουνε. Για την καρτα ανεργιας λεει ο νομος αυτος οποιος δεν το εχει μηδενιστουν τα μορια κακως γινεται αυτο γιατι εγω που ειμαι ΑΜΕΑ και δουλευω στο ιδιωτικο τομεα και δεν ειμαι ευχαριστημενος και θελω να κανω αιτηση στο δημοσιο αλλα δυστυχως δεν μπορω γιατι δεν εχω την καρτα ανεργιας αυτο θα πρεπει να το αλλαξει οπως γινεται στο ΑΣΕΠ που ολοι καταθετουν τα χαρτια τους. Για τον ιδιωτικο τομεα εχω παραπονα για υπερωρια και χωρις το μειωμενο ωραριο οπως στο δημοσιο θα πρεπει να γινει ενας νομος προσταστια για τους ΑΜΕΑ να μην κανουν υπερωριες και μειωμενο ωραριο 1 ωρας στο ιδιωτικο τομεα. Για το ασφαλιστικο θελω να πω να φτιαξετε ενα σοβαρο νομο σταθερο και οχι συνεχεις αλλαγες για τα ΑΜΕΑ ποσα χρονια να δουλευουν (το σωστο ειναι 25 χρονια ) και ποσα ενσημα και ποσοστο αναπηριας γιατι ειμαστε ολοι μπερδεμενοι.

  • Η συμπλήρωση του κενού που υπάρχει στον Ν.2072/1992 Αρ.18 παρ. 1 και παρ. 2, προκειμένου η διευκόλυνση που παρέχεται στα ΑμεΑ για διατήρηση του βιβλιαρίου υγείας του γονέα τους, έστω και εάν τα ίδια εργάζονται, να γίνει πρακτικά εφαρμόσιμη, καθώς με την παρούσα ελλειπή διατύπωση στερούνται κάλυψης εργατικού ατυχήματος και αναρρωτικής άδειας, όταν επιλέγουν το βιβλιάριο του γονέα, παροχές που τα ΑμεΑ κάνουν χρήση εξ ορισμού

    Οι μορφές αναιμίας δρεπανοκυτταρική και μικροδρεπανοκυτταρική, ισοδυναμούν, ως προς τα ιατρικά και κοινωνικά προβλήματα που προκαλούν στους πάσχοντες, προς την ομόζυγη μεσογειακή αναιμία. (Ν. 3402/17-10-2005 άρθρο 17). Εφόσον ισχύσει η ισοδυναμία, πρέπει να συμπεριληφθεί η μικροδρεπανοκυτταρικής αναιμία, η ενδιάμεση μορφής β-μεσογειακής αναιμίας και οι υπόλοιπες αιμοσφαιρινοπάθειες, στη λίστα με τις παθήσεις για επ’ αόριστον ποσοστό αναπηρίας χωρίς κανένα κριτήριο

    Απαραίτητη είναι η στελέχωση των Υγειονομικών επιτροπών των ΚΕΠΑ με ιατρούς αιματολόγους, παθολόγους εξειδικευμένους για τη νόσο. Επισημαίνουμε ότι έχουμε δεχτεί καταγγελίες από πάσχοντες για ψυχολογική και λεκτική βία από μέλη Υγειονομικών επιτροπών των ΚΕΠΑ.

    Να τηρείται ο Ενιαίος Πίνακας Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας (ΦΕΚ 1506/Β/4-5-2012), σύμφωνα με τον οποίο το κατώτερο ποσοστό αναπηρίας που αντιστοιχεί στη Δρεπανοκυτταρική Νόσο είναι 67% και προστίθεται το ποσοστό αναπηρίας που προκύπτει από οποιαδήποτε επιπλοκή της νόσου. Έχουμε αναφορές πασχόντων για ποσοστά αναπηρίας που τους δόθηκαν από τις Υγειονομικές Επιτροπές των ΚΕΠΑ κάτω του 67%, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να έχουν τα ευεργετήματα του νόμου, και να εξαναγκάζονται σε ενστάσεις βιώνοντας επιπλέον ταλαιπωρίες.
    Όλες οι εξετάσεις για την πρόληψη της Δρεπανοκυτταρικής Νόσου να πραγματοποιούνται δωρεάν χωρίς συμμετοχή για το σύνολο του πληθυσμού σε νοσοκομειακές μονάδες πρόληψης.
    Στον ΕΠΠΠΑ (ΦΕΚ Β΄, αρ. Φύλλου 1506/04-05-2012) ο όρος «σπάνιες κρίσεις» που χρησιμοποιείται είναι αυθαίρετος και αόριστος και εξαιτίας αυτού γίνεται κατά κόρον η κατάχρησή του στις επιτροπές ΚΕΠΑ εις βάρος των πασχόντων. Επίσης, οι αγγειο-αποφρακτικές κρίσεις δεν αποτελούν από μόνες τους κριτήριο της βαρύτητας της νόσου και άρα του καθορισμού του ποσοστού αναπηρίας. Η λέξη «κρίσεις» που χρησιμοποιείται πρέπει να αφορά τόσο τις αγγειο-αποφρακτικές κρίσεις που πολλές φόρες αντιμετωπίζονται με κατ΄οίκον νοσηλεία όσο και τις αιμολυτικές και απλαστικές κρίσεις που σχετίζονται με βαριά αναιμία. Η νόσος έχει και πλέον σοβαρές επιπλοκές δυνητικά θανατηφόρες (υπάρχουν, π.χ. καρδιακή ανεπάρκεια, νεφρική ανεπάρκεια, πνευμονική υπέρταση, ΑΕΕ, οξύ θωρακικό σύνδρομο, κλπ). Επειδή το προσδόκιμο επιβίωσης των πασχόντων έχει ανέβει ήδη σήμερα στα 50 έτη εμφανίζονται περισσότερες και βαρύτερες επιπλοκές εξαιτίας της νόσου και η κατάσταση της υγείας των πασχόντων είναι επιδεινούμενη.

    Παρόλα αυτά γίνονται ενέργειες για επαναπροσδιορισμό των ποσοστών αναπηρίας των κληρονομικών αιματολογικών παθήσεων προς τα κάτω, αποκλείοντας έτσι ένα μεγάλο αριθμό χρόνιων πασχόντων με σοβαρά προβλήματα υγείας, από σημαντικές παροχές κοινωνικής πρόνοιας που τους προσφέρουν μια καλύτερη ποιότητα υγείας και ζωής.

    Το 2007 δημοσιεύτηκε υπουργική απόφαση (ΦΕΚ 2267/Β/28-11-2007) όπου καθορίστηκε το “Θεσμικό πλαίσιο για την οργάνωση και λειτουργία των Μονάδων Μεσογειακής Αναιμίας και Δρεπανοκυτταρικής Νόσου”, αλλά δυστυχώς μέχρι και σήμερα εφαρμόζεται στο ελάχιστο.

    Πρέπει να γίνει διορισμός γιατρών στις Μονάδες Μεσογειακής Αναιμίας, εξειδικευμένων και με εμπειρία στη Δρεπανοκυτταρική Νόσο, διότι υπάρχουν ΜΜΑ που με δυσκολία μας δέχονται, λόγω των αυξημένων αναγκών των Δρεπανοκυτταρικών ασθενών και του μεγάλου κόστους που προκύπτει από τις επιπλοκές της Νόσου

    Το εισιτήριο που παρέχει η πρόνοια στα Αμεα για τις αστικές και υπεραστικές συγκοινωνίες, ισχύει μόνο για την πόλη στην οποία το εκδίδουν. Θεωρούμε ότι τα Αμεα παραμένουν Αμεα σε όποια πόλη και να μετακινούνται. Εκτός αυτού πολλά άτομα διαμένουν στην επαρχία και έρχονται στην πρωτεύουσα σε τακτικά χρονικά διαστήματα για εξετάσεις στα εξειδικευμένα τμήματα νοσοκομείων.

    Οι υπηρεσίες της πρόνοιας θα πρέπει να κεντροποιηθούν και να μπορούν να έχουν πρόσβαση σε αυτές τα Αμεα όπου και να βρίσκονται. Είναι μεγάλη ταλαιπωρία κάθε φορά που αλλάζουμε τόπο διαμονής να πρέπει να μεταφέρουμε το φάκελο μας ή να τον φτιάξουμε από την αρχή. Έτσι αποφεύγονται και οι περιπτώσεις διπλών εγγραφών σε πρόνοιες διαφορετικών περιοχών.

    Η κάρτα ελεύθερης διέλευσης από τα διόδια πρέπει να γίνει ηλεκτρονική, διότι τώρα προκαλείται μεγάλη καθυστέρηση και όταν δεν υπάρχει υπάλληλος και πρέπει να επικοινωνήσουμε μέσω του κουμπιού ανάγκης, όσοι περιμένουν στην ουρά νομίζουν ότι δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τον κερματοδέκτη και αντιδρούν περίεργα.

    Για να περνάμε ελεύθερα από τον δακτύλιο ζητείται από το υπουργείο χαρτί από τον θεράποντα γιατρό για τις ημέρες που θα πρέπει να πάμε στο νοσοκομείο. Κάτι που είναι μη προβλέψιμο.

    Το προνοιακό επίδομα όταν εκκρεμεί επανεξέταση από τα ΚΕΠΑ κάποια τοπικά παραρτήματα της πρόνοιας το κόβουν, άλλα το μειώνουν και άλλα συνεχίζουν κανονικά την καταβολή του, παρόλο που υπάρχει σχετική εγκύκλιος για την κανονική καταβολή του. Θα πρέπει να ενημερωθούν τα παραρτήματα της πρόνοιας για το συγκεκριμένο θέμα ξεκάθαρα και γενικά έχουμε παρατηρήσει άγνοια των υπαλλήλων τους σε διάφορα θέματα κατά καιρούς. Οι πάσχοντες προκειμένου να ασκήσουν τα δικαιώματα τους καταλήγουν να πηγαίνουν με τους νόμους στα προνοιακά παραρτήματα για να ενημερώσουν τους υπαλλήλους.

    Κόλλημα αποτελεί η πολιτική που ακολουθεί ο ΟΑΕΔ σε ότι αφορά την εργασία των ατόμων με αναπηρία, καθώς σαν εποπτικός φορέας των προγραμμάτων εργασίας των ατόμων με ειδικές ανάγκες θα έπρεπε να ελέγχει τις συνθήκες και το είδος των εργασιών που δίνονται σε αυτά τα άτομα. Τώρα δε συμβαίνει αυτό και η μόνη διέξοδος σε περίπτωση προβλήματος είναι η καταγγελία στην επιθεώρηση εργασίας. Με κάποιο τρόπο ο ΟΑΕΔ θα έπρεπε να επιβάλει να τηρούνται οι συμβάσεις εργασίας των ΑΜΕΑ που απασχολούνται μέσω των προγραμμάτων του. Πολλά ΑΜΕΑ αποφεύγουν αυτού του είδους την εργασία για τους παραπάνω λόγους καθώς δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις παράνομες απαιτήσεις των εργοδοτών.

    Εξακολουθούν να υπάρχουν ελλείψεις εξειδικευμένων ιατρών, τα ΑΜΕΑ περιμένουν στις ουρές των νοσοκομείων ενώ υπάρχει νόμος που λέει ότι προηγούνται, δεν υπάρχει συνεργασία μεταξύ γιατρών διαφορετικών ειδικοτήτων που ασχολούνται με ΑΜΕΑ με πολλαπλά προβλήματα υγείας τα οποία έχουν σχέση με το βασικό νόσημα, τα ΑΜΕΑ αναγκάζονται να πηγαίνουν πολλές φορές στο νοσοκομείο προκειμένου να εξεταστούν από γιατρούς διαφορετικών ειδικοτήτων εφόσον δεν υπάρχει συντονισμός και οπωσδήποτε πρέπει να έχουν συνοδό εφόσον δεν υπάρχει προσωπικό που να τα εξυπηρετεί σε σχέση με τα χαρτιά που πρέπει να συμπληρωθούν, τα ιατρεία που πρέπει να μεταβούν….

    Για εξάλειψη της μέχρι τώρα άνισης μεταχείρισης μελών της ίδιας κοινωνικής ομάδας, ανάλογα με το αν απασχολείται στον δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα ζητάμε:
    α) Επέκταση ισχύς, του Ν.3731 Αρ.30 παρ. 8 για μείωση ωραρίου εργασίας κατά μία ώρα την ημέρα χωρίς ανάλογη περικοπή των αποδοχών τους, του Ν. 2683 Αρ.50 παρ. 2 για ειδική άδεια με αποδοχές έως 22 εργάσιμες ημέρες το χρόνο, του Αρ. 54 παρ. 4 του ίδιου νόμου περί διπλάσιων αναρρωτικών αδειών ΑμεΑ με δυσίατα νοσήματα (ΦΕΚ ΄Β 1386/2001), στον ιδιωτικό τομέα όπως ισχύει στον δημόσιο τομέα.
    β) Εξαίρεση των συνταξιούχων ΑμεΑ του ιδιωτικού τομέα από τις μειώσεις που προκύπτουν από τα μνημόνια, εξαίρεση των ΑμεΑ του ιδιωτικού τομέα από τα ηλικιακά συνταξιοδοτικά όρια του Ν.4336/2015, εξαίρεση από το ηλικιακό κριτήριο των 55 ετών για χορήγηση πρόωρης συνταξιοδότησης γονέων ΑμεΑ του ιδιωτικού τομέα, όπως έχει προβλεφθεί για τους απασχολούμενους στο δημόσιο τομέα.

    Θεωρούμε επιβεβλημένη την εξαίρεση των συντάξεων των παραπάνω ομάδων από επερχόμενες μειώσεις και την επαναφορά του τρόπου υπολογισμού των συντάξεων προ της ψήφισης του 3863/2010 και κατάργηση της παρ 27 του ν 4334/2015 και χορήγηση του ΕΚΑΣ ανεξαρτήτως ηλικιακού ή εισοδηματικού κριτηρίου καθώς το προσδόκιμο ζωής των πασχόντων από δρεπανοκυτταρική νόσο είναι κατά μέσο όρο τα 45 έτη.

  • Χαιρετε!! Συμφωνω κι εγω με τον Κ.Βασιλη Διαμαντοπουλο. Την ΕΣΑΜΕΑ. Τον ΣΥΛΛΟΓΟ ΣΥΠΠΑΔΡΕΜΙΑ. Να σταματησει η ανωνυμια των Ιατρων των ΚΕΠΑ. Να γνωριζουμε και εμεις αν ειναι εξειδικευμενοι της ειδικοτητας που αντιστοιχει στην παθηση μας. Να διορθωθουν τα λαθη των ΚΕΠΑ ή να δημιουργηθει μια αλλη αρχη αναλογη. Να υπαρχει μια πιο ανθρωπινη μεταχειρηση των ΑΜΕΑ ΓΕΝΙΚΑ… ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!

  • Σας ευχαριστώ που μου δίνεται την ευκαιρια να σας γράψω αυτά που πιστεύω.Επειδή είναι η τελευταία μέρα υποβολής σχολίων,αποφασισα να ξαναγραψω ενα σχολιο.
    Προτεινω να εξεταστει η περιπτωση, ωστε να βγαινουν σε πληρη συνταξη χωρις ηλικιακο κριτηριο, οι συζυγοι που εχουν και συζυγο με 67% αναπηρια και ανηλικο τεκνο στην ιδια οικογενεια.(Ο νομος που ισχυει μεχρι σημερα, ζηταει ως απαραιτητη προυποθεση η συζυγος να εχει 80% αναπηρια και δεν αναφερει πουθενα και για ανηλικα τεκνα στην ιδια οικογενεια).
    Οι οικογενειες αυτες αντιμετωπιζουν μεγαλα και δυσκολα προβληματα στην καθημερινη τους ζωη.Πρεπει να υπαρχει συνεχως ο συζυγος στο σπιτι για να φροντιζει και την αρρωστη γυναικα και το ανηλικο τους παιδι.
    Δυστυχως αναγκαζεται για βιοποριστικους λογους να εργαστει,πολλες φορες και πανω απο 8ωρο.
    Σας παρακαλω εσεις που θα αναθεωρησετε την εφισταμενη νομοθεσια να λαβετε υποψιν τα εμποδια που αντιμετωπιζουμε π.χ
    α)Ποιος θα συνοδευσει το παιδι στο σχολειο?
    β)Ποιος θα παει το παιδι στο γιατρο εαν χρειαστει?
    γ)Ποιος θα φροντισει την αρρωστη συζυγο(δυσιατο νοσημα,67% εφ ορου ζωης)?
    δ)Ποιος θα κανει τις δουλειες του σπιτιου?
    ε)Δεν θα αναφερω για εξωσχολικες δραστηριοτητες του παιδιου, ειναι πολυτελεια θα πει κανεις.
    Ελπιζω η προταση μου να εξεταστει.
    Ευχαριστω!

  • Mε δεδομένο ότι το βασικότερο πρόβλημα των Κωφών-Βαρήκοων ατόμων είναι η επικοινωνία, είναι αναγκαία η νομοθετική αναγνώριση της Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας για τους χρήστες αυτής και η παροχή διερμηνείας στη νοηματική, η υποχρέωση παροχής τεχνολογικών βοηθημάτων (υπηρεσίες υποτιτλισμού, Real Time Captioning κλπ)ώστε να γίνει πράξη η ισότιμη πρόσβαση αυτών σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης, στις υπηρεσίες υγείας, στην ενημέρωση-πληροφόρηση, στον πολιτισμό και εν γένει στην κοινωνική ζωή.Reference

  • -Συνταγματική Κατοχύρωση της Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας, όπως συμβαίνει ήδη σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες (Αυστρία, Πορτογαλία, Ουγγαρία, Φινλανδία, Μάλτα) αλλά και παγκοσμίως.
    -Υποτιτλισμός σε ζωντανό πρόγραμμα (Real Time Captioning) για την ισότιμη συμμετοχή των κωφών και βαρηκόων στα κοινωνικά δρώμενα, την πληροφόρηση και την εκπαίδευση.Reference

  • Να γίνει αναθεώρηση στη διάταξη του Νόμο 4387/2016 στο Άρθρο 12 Σύνταξη λόγω θανάτου και συγκεκριμένα στην παράγραφο β)που αναφέρει ότι:Kατά το χρόνο του θανάτου του ασφαλισμένου ή συνταξιούχου είναι άγαμα και ανίκανα για κάθε βιοποριστική εργασία, εφόσον η ανικανότητά τους επήλθε πριν από την συμπλήρωση του 24ου έτους της ηλικίας τους. Στην περίπτωση αυτή η σύνταξη εξακολουθεί να καταβάλλεται και μετά τη συμπλήρωση του 24ου έτους της ηλικίας.

    [ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΟΛΥ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟ ΟΡΙΟ ΗΛΙΚΙΑΣ ΣΤΟ ΟΤΙ Η ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΗΛΘΕ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΑ 24.Ο ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΗΛΙΚΙΕΣ. ΔΗΛΑΔΗ ΟΣΟΙ ΕΜΕΙΝΑΝ ΑΝΙΚΑΝΟΙ ΜΕΤΑ ΤΑ 24 ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ??? ΑΠΟ ΠΟΥ ΒΓΑΙΝΕΙ ΤΟ 24??? ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΟΛΥ ΝΑ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟ 24 ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΕΙ ΟΡΙΟ ΗΛΙΚΙΑΣ. ]

    Ευχαριστώ!

Top