Ενότητα 1

Α) Εντοπισμός και κατανόηση των αναγκών των νέων

  • Ερώτημα 1

Αναφέρατε ειδικά και συγκεκριμένα εμπόδια που αντιμετωπίζουν σήμερα οι νέες και οι νέοι σε τομείς της καθημερινής ζωής. Επί παραδείγματι, μπορείτε να αναφερθείτε στο ζήτημα της πρόσβασης σε τομείς όπως: η εργασία, η κατοικία, η εκπαίδευση και κατάρτιση, η πληροφόρηση και ενημέρωση, η έρευνα και καινοτομία, η υγεία (πρόληψη και περίθαλψη), κλπ.

  • Ερώτημα 2

Περιγράψτε συνοπτικά το όραμά σας για τη θέση και το  ρόλο της νεολαίας της χώρας μας στο μέλλον.

Σχόλια στο σύνολο του άρθρου
  • Θαρρώ πως κυρίαρχο πρόβλημα της νεολαίας κατά τη σημερινή περίοδο, αποτελεί η αδυναμία πρόσβασης στην τακτική εργασία με πλήρεις απολαβές. Αυτό οφείλεται, κατά την άποψή μου, στην αδυναμία διασύνδεσης της αγοράς εργασίας και των σπουδών-κατάρτισης των νέων, με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να μορφώνονται σε αντικείμενα που ουσιαστικά τους καθιστούν παρωχημένους στην αγορά εργασίας.Υπεύθυνοι για το παραπάνω πρόβλημα είναι πρωτίστως το κράτος που δεν φροντίζει για την διδασκαλία του σωστού επαγγελματικού προσανατολισμού στα σχολεία και έπειτα η νοοτροπία της ελληνικής οικογένειας που πιέζει τα τέκνα της να κατευθυνθούν σε τομείς σπουδών με αυξημένο, κάποτε, κύρος, αλλά με μεγάλα πλέον προβλήματα στην επαγγελματική τους αποκατάσταση.Reference

  • Δεν είναι τωρινό φαινόμενο η μη πρόσβαση των νέων στην εκπαίδευση στην εργασία στην υγεία. Πάντα οι νέοι ήταν αφημένοι στην τύχη τους. Όταν υπήρχαν χρήματα από τους γονείς είχαν την ευκαιρία να έχουν πρόσβαση σε όλα αυτά, επίσης επειδή πάντα στην Ελλάδα υπήρχε η δύναμη της ψήφου δεν νοιάζονταν οι πολιτικοί να δουν την νεολαία σαν ένα ποτάμι ζωντανό που θα τροφοδοτούσε με αίμα την πατρίδα του αλλα κάλυπτε τις ανάγκες τις εργασιακές με διορισμούς και έτσι κράτησε το σύστημα έως σήμερα.
    Όταν το 1974 νεαρή μάνα με το νεογέννητο άκουσα για πρώτη φορά τον Ανδρέα Παπανδρέου στην Καλαμάτα να μιλάει προς τον λαό δάκρυσα και είπα το παιδί μου θα ζήσει σε μια καλύτερη κοινωνία που όλα τα παιδιά θα έχουν πρόσβαση στην παιδεία καιοταν θα γίνουν 18 χρόνων θα έχουμε μορφωμένους νέους που θα αλλάξουν τα δεδομένα. Θα αγαπούν την πατρίδα τους θα την προσέχουν και θα υπερασπιζονται τα συμφέροντα της. Η Ιστορία είναι γνωστή επιστήμονες είχαμε πολλούς που τους έλειπε όμως η γενικότερη παιδεία της Τέχνης της μουσικής που κάνει τον άνθρωπο πιο μαλακό που τον κάνει να μην είναι αρπακτικό. Σπούδασε να γίνεις κάποιος να μπορείς να έχεις μεγάλο αυτοκίνητο, προίκα. Δεν έδωσε η πολιτεία το στίγμα του ήθους σπούδασε να υπηρετησεις την επιστήμη για το καλό της κοινωνίας. Και φτάσαμε ως εδώ και λέμε φωτεινές εξαιρέσεις τα παιδιά που κάνουν αυτό που θα έπρεπε η πολιτεία να δινει αφειδώς στα παιδιά την πρόσβαση παράλληλα με το σχολείο σε Ωδεία σε εργαστήρια Τέχνης και άλλους χώρους που κάνουν τον άνθρωπο καλύτερο. Μια βόλτα στα μαγαζιά με τα ηλεκτρονικά θα σας αποδείξει τι κάνουν οι νέοι μας για να σπάσουν την ανία τους. Μάχονται με ηλεκτρονικός δαίμονες για να ξεσπάσουν. Μόρφωση γενικότερη που θα αναδεικνύει την ομορφιά του αγώνα για μια ωραία ζωή.
    Πιστεύω πως αν αγαπάτε τα παιδιά πρώτον ξεκινήστε από το νηπιαγωγείο την επαφή τους με τις Τέχνες με την εκμάθηση παράλληλα δεξιοτήτων.
    Για να μη χαθεί άλλη γενιά να προσφέρετε σε όλα τα Ελληνόπουλα ότι δίνει ένας καλός και σωστος γονιός. Αγάπη παιδεία τέχνες όραμα.

  • Το μεγαλύτερο πρόβλημα της νεολαίας σήμερα είναι η ανεργία και η ανασφάλεια του μέλλοντος. Οι νέοι δε βρίσκουν δουλειά και αν βρουν οι απολαβές δεν είναι πλήρεις και συνήθως δουλεύουν δίχως ένσημα, άδειες, επιδόματα, σταθερό ωράριο κλπ. Φοβούνται να καταγγείλουν τους εργοδότες, φοβούνται να αναζητήσουν κάτι άλλο. Οι νέοι δε μπορούν να φύγουν από το σπίτι τους, να ανοίξουν τα φτερά τους, να δημιουργήσουν οικογένειες. Η αγορά εργασίας δε συνδέεται με τις σπουδές, οι νέοι νιώθουν πως ο,τι και να σπουδάσουν είναι ανώφελο αφού δεν υπάρχει αντίκρισμα και υπάρχει μία σύγχυση και μία ανασφάλεια για το μέλλον. Ο νέος μπορεί να εργάζεται ακόμη και για 500 ευρώ αλλά το άγχος του είναι αν τελικά θα τα έχει και αύριο αυτά. Για μένα η νεολαία θα πρέπει να έχει φωνή. Αυτό σημαίνει συμμετοχή μέσω πανεπιστημίου-αυτό σημαίνει με τη σειρά του απομάκρυνση των κομματικών παρατάξεων. Θα πρέπει να δημιουργηθεί μία ευρωπαϊκή ένωση φοιτητών με συμμετοχή στην ESU(European Students Union). Θα πρέπει να συμμετέχουν όλοι για την εκλογή πρυτάνεων μέσω εκλογών και όχι δια αντιπροσώπων. Θα πρέπει να υπάρξει επαγγελματικός προσανατολισμός, ιδιωτική πρωτοβουλία. Πχ γιατί μία εταιρεία να μη συνεργάζεται με ένα πανεπιστήμιο; να παρέχει το τελευταίο έρευνα και το πρώτο χρηματοδότηση. Φοβόμαστε το ιδιωτικό γιατί δε νομοθετούμε μέχρι που μπορεί να φτάσει. Κλείστε σχολές χωρίς αντίκρυσμα. Έχουμε 15 παιδαγωγικά και χιλιάδες ανεργους δασκάλους. Για μένα το κράτος πρέπει να ωριμάσει, να δώσει ευκαιρίες και όχι πεντάμηνα. Δώστε χώρο στους νέους.

  • Από την 30χρονη εμπειρία (προσωπική ως Ιδρυτικό μέλος ) και του φορέα εθελοντών Κίνηση «ΠΡΟΤΑΣΗ» για έναν άλλο τρόπο ζωής που στοχεύει στην πρόληψη των εξαρτήσεων και την ποιότητα ζωής και εργάζεται πάνω σε αυτό με συνέπεια και συνέχεια, έχουμε εντοπίσει ότι βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι σχετίζονται: με την μη διαπαιδαγώγηση τους (Κράτος, σχολείο , οικογένεια) α) στην ανάληψη προσωπικής και κοινωνικής ευθύνης, δηλ. στην διαπαιδαγώγηση ενός ενεργού πολίτη β) στην υπερακατανάλωση υλικών αγαθών δηλ. με την κατασπατάληση φυσικών πόρων (αδιαφορία για την αειφόρο ανάπτυξη) και την αδιαφορία για άυλες αξίες όπως ο σεβασμός της διαφορετικότητας ,η κοινωνική συνύπαρξη, η αλληλεγγύη, γ) με την άγνοια της πρακτικής εφαρμογής της πρόληψης σε κάθε μορφής εξάρτηση από ουσίες και συμπεριφορές.

  • Η συνέχεια της ζωής αποτελεί αναπόσπαστο ζητούμενο της ανθρώπινης επιβίωσης. Όσο η συνέχεια αυτή εξασφαλίζεται με τον καλύτερο τρόπο (κτίζοντας πάνω στο υγιές παλιό και μαθαίνοντας από την ιστορία ) τόσο και η ανθρώπινη επιβίωση θα βελτιώνεται προς όφελος όχι μόνο της παρούσας γενιάς αλλά και των επερχομένων. Η ουσιαστική παιδεία, οι δυνατότητες για νέες ευκαιρίες μάθησης και εργασίας, η αξιοκρατία, η τήρηση των νόμων και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η ουσιαστική δημοκρατία, η πάταξη της διαφθοράς και η στήριξη ατόμων και φορέων που παλεύουν για συλλογικές λύσεις στα προβλήματα αποτελούν για την Κίνηση «ΠΡΟΤΑΣΗ» θεμελιακά οράματα για τον ρόλο των νέων και το μέλλον της χώρας.Reference

  • Θεωρώ ότι στην διαβούλευση αυτή – κατάρτιση του « Νεολαία 17-27» -είναι απαραίτητο να συμπεριληφθούν και οι νέοι ΑΜΕΑ.
    Θα ήθελα να καταθέσω κάποια θέματα τα οποία αφορούν τα ΑΜΕΑ υψηλής λειτουργικότητας,.
    Στην χώρα μας δεν υπάρχει καμία εξειδικευμένη δομή .
    Προτείνω τα κάτωθι:
    Λειτουργία Κεντρικού φορέα ενημέρωσης και πληροφόρησης ατόμων οικογενειών πλαισίων με εξειδικευμένες πληροφορίες για τα παραπάνω
    Οργάνωση δικτύου το οποίο θα διασυνδέει την συνεργασία των υπηρεσιών και των δομών που ασχολούνται με τον αυτισμό και ειδικότερα με τον αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας
    Πρώτος στόχος η έρευνα και καταγραφή των ατόμων με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας ώστε να σχεδιαστούν ανάλογα με τις ανάγκες κάθε περιοχής ειδικότερα οι παρεμβάσεις και η υλοποίηση προγραμμάτων που απευθύνονται στην συγκεκριμένη ομάδα.
    Οργάνωση δικτύου Συλλόγων και σωματείων που ασχολούνται με τα παραπάνω
    Συνεργασίες με φορείς του εξωτερικού και αξιοποίηση της εμπειρίας τους. Μπορούν να λειτουργήσουν δομές οι οποίες θα υποστηρίζουν το έργο τους με μίνιμουμ κόστη καθώς η ένταξη της παραγωγικής εργασιοθεραπείας θα μπορεί να εξοικονομεί το κόστος της δομής.
    Ευαισθητοποίησης της οικογένειας της σχολικής κοινότητας όλων των βαθμίδων της ευρείας κοινότητας
    Δομές στήριξης των οικογενειών ώστε οι παρεμβάσεις στα άτομα με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας να προλαμβάνουν δυσμενείς εξελίξεις συνοσηρότητας και να εντάσσουν τα άτομα αυτά στο κοινωνικό σύνολο τα οποία ως επί τω πλείστον αντιμετωπίζουν προβλήματα κοινωνικοποίησης
    Δημιουργία Κέντρου Εκπαίδευση των ειδικοτήτων που ασχολούνται με τα παραπάνω ώστε να σχεδιαστούν και να λειτουργήσουν ειδικευμένες δημόσιες δομές πρόληψης θεραπείας αποκατάστασης

  • Συμφωνώ. Προτείνω την αναμόρφωση των αναλυτικών προγραμμάτων εκπαίδευσης όπου θα αναπτύσσονται δεξιότητες χρήσιμες στους νέους για τη διαχείριση της ζωής και της σταδιοδρομίας τους, μέσα από projects ουσιαστικής, δημιουργικής εμπλοκής και κατάργηση των άπειρων ωρών για την εκμάθηση γραμματικής και ορθογραφίας νεκρών γλωσσών. Για να το παρατραβήξω λίγο, προτείνω και την απλοποίηση της ελληνικής γραφής (λατινικό αλφάβητο) και κλασσικές σπουδές στο τέλος της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για όποιον ενδιαφέρεται. Ακόμα περισσότερο, διαδώστε το αρχαίο ελληνικό πνεύμα και τον κλασσικισμό μέσα από summer courses στα Πανεπιστήμια, όταν πλεόν η ανθρώπινη εμπειρία είναι αρκετή για να κατανοήσει υψηλά νοήματα … Περισσότερη έμφαση στη συζήτηση και έκφραση ιδεών(προφορική και γραπτή) για την ανάπτυξη κριτικής, αναλυτικής και συνθετικής σκέψης και όχι αποστήθιση κατεβατών και «ξερών» ημερομηνιών. Εκμάθηση ιστορίας μέσα από ταινίες και θεατρικές παραστάσεις. Έμφαση στις ξένες γλώσσες, τεχολογία, επιστημών και πληροφορικής. Απόκτηση τίτλων χρήσης Η/Υ και γλωσσομάθειας από το σχολείο. Ορατές δομές στελεχωμένη με Ψυχολόγους, Συμβούλους Επαγγελματικού Προσανατολισμού και νοσοκόμους μέσα σε κάθε σχολείο. Η ομαλή κοινωνική και ψυχική κατάσταση αποτελεί το γόνιμο έδαφος καιτην απαραίτητη προυπόθεη για να ρίξουμε τους σπόρους της μάθησης, της γνώσης και της παιδείας (έχει αποδειχτεί με άπειρες μελέτες). Θεσμοθετημένη υποχρεωτική επίσκεψη κάθε μαθητή μία φορά κάθε χρόνο σε όλα τα στελέχη της παραπάνω υποστηρικτικής δομής, ώστε να διαγνώσκονται έγκαιρα, κοινωνικά, ψυχοσυναισθηματικά και άλλα προβλήματα δυσκολιών μάθησης και να αποφεύγεται ο στιγματισμός. Θεσμοθετημένη επίσκεψη στο/στη Σύμβουλο Επαγγελματικού Προσανατολισμού μια φορά κάθε χρόνο (και οι γονείς μαζί) για να δίνεται έγκαιρη και έγκυρη πληροφόρηση και καθοδήγηση σε κάθε στάδιο μετάβασης και να αναθεωρηθούν παγιωμένες, αναποτελεσματικές νοοτροπίες( η πρώτη επίσκεψη να ξεκινά στην Γ Γυμνασίου). Οι υποστηρικτικές δομές μέσα στα Λύκεια να έχουν μέρος αρμοδιοτήτων του ΟΑΕΔ. Με λίγα λόγια, να επεκταθεί ο ΟΑΕΔ και να διασυνδεθεί με τα ΚΈΝΤΡΑ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ, ΜΕ ΤΙΣ ΔΟΜΕΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ, ΕΡΓΑΝΗ και άλλα σημεία (πιθανόν επιμελητήρια, εργατικά κέντρα). Επιπλέον, να δημιουργηθούν τέτοιες δομές σε ΙΕΚ,ΕΠΑΛ, ΕΠΑΣ και άλλους φορείς που προσφέρουν εκπαίδευση και κατάρτιση (για τη διασύνδεση με την αγορά εργασίας) ώστε κάθε μαθητής, σπουδαστής, φοιτητής ή πολίτης να έχει εύκολη πρόσβαση, υποστήριξη και πληροφόρηση σε κάθε στάδιο της ζωής του. Αντί να βαδίζει στα τυφλά, αποσπασματικά και τυχαία… Έτσι θα στοχεύουν οι νέοι συνειδητά σε σπουδές, εργασία, μαθητεία, επιχειρηματικότητα ή άλλους κοινωνικούς ρόλους, ενώ το κράτος θα διαχειρίζεται αποτελεσματικότερα τους οικονομικούς του πόρους, αφού μέσα από την ηλεκτρονική διασύνδεση των δομών θα έχει τη δυνατότητα να παρακολουθεί την πορεία των ατόμων, και συνεπώς την αποτελεσματικότητα των πολιτικών καιπρογραμμάτων που εφαρμόζει, ενιαία και ομοιόμορφα.

    Για τη βελτίωση της εργασίας: Μετά τη διασύνδεση ομοειδών δομών σε κάθε στάδιο εκπαίδευσης, κατάρτισης, εργασίας, ανεργίας είναι απαραίτητο να δημιουργηθεί μια κεντρική πύλη στη νέα ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΔΟΜΗ όπου επιτέλους όλοι οι εργοδότες και όλοι όσοι αναζητούν εργασία σε όλη την Ελλάδα, θα μπορούν επιτέλους να συναντηθούν. Διότι τώρα, ακόμα και να υπάρχει μια θέση εργασίας π.χ.στο Ληξούρι για κάποιον/α από το Καστελόριζο, πώς θα το μάθει αυτός/ή από το Καστελόριζο; Πρέπει να κατεβάσει όλα τα σχετικά sites δημόσια και ιδιωτικά και να διαβάσει όλες τις εφημερίδες της Ελλάδας; Η κεντρική πύλη σύζευξης προσφοράς και ζήτησης εργασίας κατά κλάδο και ειδικότητα, διευκολύνει την πληροφόρηση κσι την εύρεση εργασίας. Και φυσικά, απαιτείται κάτι πολύ πιο δύσκολο… ένας μακροχρόνιος στρατηγικός σχεδιασμός γισ την ανάπτυξη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας και τη διάγνωση των αναγκών σε θέσεις εργασίας για τα επόμενα χρόνια σε κάθε περιφέρεια , ώστε να ξέρουν οι νέοι που θα προσανατολιστούν ως προς το αντικείμενο εργασίας αλλά και γεωγραφικά (στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό). Με άλλα λόγια, θέλουμε οι νέοι να έχουν επιλογές και να τις γνωρίζουν.Reference

  • Η θέση και ο ρόλος των νέων στο μέλλον.

    Ο ρόλος των νέων και του ανθρώπου γενικά είναι να προάγει την ευημερία μέσα από την παιδεία που στοχεύει στο σεβασμό στον άνθρωπο και στο περιβάλλον. Η διατήρηση της ειρήνης, η αλληλεγγύη, το συλλογικό πνεύμα και η συνετή διαχείρηση των φυσικών πόρων αποτελούν εγγύηση για το μέλλον των νέων και της ανθρωπότητας.Reference

  • Καθώς παρατηρήσαμε ότι έχουν προαναφερθεί μείζονα προβλήματα όπως η ανεργία , η ελλειπής εκπαίδευση και η απουσία σταθερών οικονομικών απολαβών στον εργασιακό τομέα, αποφασίσαμε να θίξουμε προβλήματα που αφορούν την μάλλον φτωχή πνευματική καλλιέργεια των σημερινών νέων. Με το πρόβλημα να πηγάζει από το εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο επικεντρώνεται περισσότερο σε εξειδικευμένες γνώσεις παρά στη διεύρυνση του πνευματικού ορίζοντα των νέων, αυτοί τείνουν να απορρίπτουν πλευρές του χαρακτήρα τους που σχετίζονται με τη δημιουργικότητα αλλά και την κριτική σκέψη. Συγκεκριμένα, επαγγέλματα που σχετίζονται με τον καλλιτεχνικό τομέα δεν χαίρουν ιδιαίτερης προτίμησης τόσο από τους νέους, όσο και από τις οικογένειές τους, καθώς και οι δύο έχουν εσφαλμένα υιοθετήσει την άποψη ότι τέτοιου είδους επαγγέλματα δεν έχουν την ίδια βαρύτητα με αυτά του επιστημονικού και τεχνολογικού πεδίου.
    Μεγαλύτερο πρόβλημα όμως αποτελεί η έλλειψη καλλιέργειας κριτικής σκέψης, γεγονός το οποίο έχει άμεσο αντίκτυπο στην πολιτική πραγματικότητα της χώρας. Το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα συμβάλλει στη διάπλαση νέων ανίκανων να σταθούν αντάξιοι του δικαιώματος του πολίτη μιας δημοκρατίας, ευάλωτους στη δημαγωγία και εύκολα παρασυρόμενους από την εκάστοτε επικρατέστερη άποψη.
    Κλείνοντας, όντας νέοι στην Ελλάδα του σήμερα, επιθυμούμε και ελπίζουμε από εδώ και στο εξής η άποψή μας να λαμβάνεται υπ’ όψην ως έναν βαθμό και να αποκτήσουμε ευκαιρίες σε όλους τους τομείς στη χώρα μας.
    Ευχαριστούμε για την προσοχή σας.

  • Πρωταρχικό εμπόδιο η εύρεση αξιοπρεπούς εργασίας αντάξιας των τυπικών κατ’ αρχήν προσόντων ώστε ο νέος να μπορέσει να χειραφετηθεί/απογαλακτιστεί από το οικογενειακό περιβάλλον και να ξεκινήσει τη δική του ζωή, οικογένεια κτλ.

    Συγχρόνως το θέμα της παιδείας με την ευρύτερη έννοια θα πρέπει να απασχολήσει σοβαρά κάθε αρμόδια αρχή.

    Εργαλείο για την επίλυση των θεμάτων θα ήταν η συνταγματική κατοχύρωση των νέων (ηλιακό όριο) ως ευάλωτης κοινωνικής ομάδας που χρήζει ιδιαίτερης κρατικής προστασίας και μέριμνας και ως εκ τούτου να πηγάζει η υποχρέωση της πολιτείας για την κατάρτιση μακροπρόθεσμου (7 έτη διάρκεια) και μεσοπρόθεσμου (3,5 έτη διάρκεια) ολοκληρωμένου σχεδίου για τη νεολαία το οποίο θα αξιολογείται ως προς την επίτευξη των στόχων και θα αναμορφώνεται σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες των νέων.

  • Οι νεοι δεν έχουν προσβαση σε Παιδεια που να επιτρέπει επαγγελματική αποκατασταση και αλλαγή τομέα κατα τη διαρκεια της επαγγελματικης ζωής με προγραμματα δια βιου μαθησης. Δεν έχει οικονομια που να μπορεί να στηρίξη την επαγγελματική εκπαιδευση και αποκατασταση (π.χ. μαθηματεια με μισθο και τεχνική σχολή παράλληλα) και δεν επιτρέπει την άνελξη απο τη μεα θέση στην άλλη και προσωπική εξελλιξη (π.χ δυσκολα υδραυλικός θα γινει CEO πχ πολυεθνικης εταιρείας ευρέσεως εργασιας).
    Η φτωχοποιηση δημιουργει διαφορετικές ταχυτητες ως προς την αποκατασταση και αυξάνει περαιτέρω το κομματικό κρατος και την κρατικοδίαιτη οικονομια. Το επίπεδο των ΜΜΕ, δημοσιογράφων και των νέων μεσων ειναι πολυ χαμηλο με αποτελεσμα οι νεοι να μην έχουν προσβαση σε πληροφορηση αλλά σε fake news πολυ περισσοτερο (προβλημα σε ολη την Ευρώπη). Επισης η χωρα έχει πολλές ωρες τηλεθεασης.
    Δεν υπάρχει σχεση του παδιού με το βιβλίο και πολλαπλές βιβλιοθήκες σε χρήση. Το δημοσιο σχολείο σε ολα τα επιπεδα ειναι υποβαθμισμενο και η Ελλάδα δεν εχει διαμορφωσει εκπαιδευτικό συστημα που να ανταποκρινεται στις αναγκες της ελληνικης κοινωνίας και οικονομιας. Εχει πολυ περισσοτερο αντιγράψει συστηματα άλλων χωρών και εκπαιδευτικών συστηματων. Ειναι ασυσδετο το σχολειο απο την κοινωνία και η χωρα ειναι εσωστρεφήςΤα βιβλία δεν δινουν προσβαση στη μαθηση και στην κριτική σκεψη αλλά μονο γνωσης που δεν εχουν εφαρμογη (π.χ. τα βιβλια οικονομικών στα λυκεια δεν εχουν ενσωματωση γνωση αποκτηθείσα απο την τελευταια οικονομική κρίση σε σχεση με το τραπεζικό συστημα)
    Τελος, ευχομαι η Ελλαδα να αποκτησει επιτελους μια ελληνική παιδεια μακρυα απο εθνικισμους και μεγαλομανιες και να μπορεσει να δημιουργησει κοινωνική και οικονομική συνοχη. Τελος πιστευω πως η μεταπολιτευση εχει δημιουργήσει εκτος απο νεοπλουτισμο και μεγαλο ελιτισμο οποτε και διαφορετικες ταχυτητες ως προς εκπαιδευση και τις ευκαιριες.

  • Φαντάζομαι μια κοινωνια με συνοχή που να βασιζεται σε τεχνοκρατισμο ο οποιος δεν θα προερχεται οπο αποστηθιση γνωσεων αλλά θα ειναι βασισμενος και σε προακτικη γνωση. Ευχομαι ενα dual education system που παραλληλες σχεσης τεχνικης, τεχνολογικής και θεωρητικής εκπαιδευσης και αμεση εφαρμογη στην κοινωνια. Τελος ευχομαι 10% του ΑΕΠ για ερευνα σε ολα τα επιπεδα και σχολειο που να εχει αμεση συνδεση με την κοινωνια και την οικονομιαReference

  • Η νεολαία αποτελεί το πιο δυναμικό, παραγωγικό και δημιουργικό κομμάτι μιας σύγχρονης κοινωνίας. Ένα κομμάτι το οποίο στη χώρα μας διανύει μια από τις δυσκολότερες περιόδους της νεότερης ιστορίας. Σε μια περίοδο ύφεσης με κύρια χαρακτηριστικά την εκτεταμένη ανεργία και τη συρρίκνωση των εισοδημάτων ο νέος καλείται να σταθεί στα πόδια του και να αναζητήσει τα όνειρα του. Η κρίση όμως αυτή δεν είναι μόνο οικονομική. Είναι και θεσμική είναι και κοινωνική. Μια νεολαία η οποία μαστίζεται από αισθήματα ανασφάλειας, αγανάκτησης, απαισιοδοξίας, ακόμα και αποκλεισμού κάθε άλλο παρά ισχυρή μπορεί να θεωρηθεί. Χωρίς καμία ουσιαστική εκπροσώπηση, με το θεσμό των Τοπικών Συμβουλίων Νέων (ΤΟ.ΣΥ.Ν.) να φυτοζωεί, τα Κέντρα Πληροφόρησης Νέων (Κ.Π.Ν.) κλειστά, τις θυρίδες Νεανικής Επιχειρηματικότητας ανύπαρκτες, βλέπουμε τους νέους να δυσκολεύονται να ενεργήσουν σωρευτικά και αποτελεσματικά και να μένουν στο περιθώριο αναζητώντας λίγο φως στο σκοτεινό αυτό αδιέξοδο.Reference

  • Η νεολαία σήμερα βρίσκεται στο περιθώριο και στην απαξίωση από όλη ανεξαιρέτως την πολιτική ηγεσία της χώρας μας. Ανεργία, υποαπασχόληση, μισθοί των 400€, ανασφάλιστοι νέοι, υποβάθμιση των γνώσεων, υποβάθμιση των πτυχίων, διαρροή στο εξωτερικό, μη συμμετοχή στην πολιτική σκηνή, κανένας επαγγελματικός προγραμματισμός και κανένας σχεδιασμός. Προτεινόμενες λύσεις: 1. Άμεση συνταξιοδότηση όσων έχουν 30-35 χρόνια προϋπηρεσίας 2. Άρνηση διαχείρισης του εθνικής μας πορείας από το ΔΝΤ και τη Μέρκελ 3. Επενδύσεις, εργοστάσια, ενίσχυση του αγροτουριστικού τομέα 4. Ενίσχυση της παιδείας με στρατηγικό σχεδιασμό και πλήρη επαγγελματικό προσανατολισμό 5. Υψηλή Ποσόστωση της νεολαίας στα κέντρα λήψης αποφάσεων 6. Άρνηση αποπληρωμής του δήθεν ελληνικού χρέους, το οποίο έπληξε κυρίως και καίρια εμάς τους νέους και μας οδήγησε στην ανεργία.

  • Ως φοιτητικός οργανισμός που δραστηροποιείται εντός του πανεπιστημίου έχουμε να αντιμετωπίσουμε πολλά θέματα για να λειτουργήσουμε αποτελεσματικά.

    1. Η πολιτεία δεν υποστηρίζει σχεδόν καθόλου εκπαιδευτικούς οργανισμούς για φοιτητές. Αρχικά ως σωματείο αντιμετωπίζουμε όλες τις νομικές και φορολογικές υποχρεώσεις που ορίζονται, παρότι τα έσοδα μας είναι περιορισμένα και κατευθύνονται αποκλειστικά σε ακαδημαϊκές δραστηριότητες.

    2. Παρόλο που οι δράσεις μας προσπαθούν να προσφέρουν σύγχρονη γνώση και skills στα μέλη-φοιτητές μας, το πανεπιστήμιο δεν υποστηρίζει αποτελεσματικά τις δράσεις μας (π.χ. υλικοί και χρηματικοί πόροι, παραχώρηση αιθουσών).

    3. Οι ίδιοι οι φοιτητές που ασχολούνται «κάπως» παραπάνω με τις σπουδές τους είναι λίγοι και αυτό οφείλεται σε ένα βαθμό στην έλλειψη παροχής κινήτρων από το πανεπιστήμιο και την πολιτεία στους φοιτητές, στην απουσία πρακτικής εφαρμογής και στην αδυναμία επιβράβευσης των ενεργών φοιτητών.

    4. Ακόμη και στο πλαίσιο της ΕΚΕ, οι επιχειρήσεις και η τοπική κοινωνία δεν υποστηρίζουν και χρηματοδοτούν αξιόλογες προσπάθειες, απουσία πολλές φορές αναγνώρισης από το πανεπιστήμιο.Reference

  • Σαν σχολείο είναι μοιραίο να αναφερθούμε, κατά κύριο λόγο, στα προβλήματα της εκπαίδευσης – συνειδητά δεν χρησιμοποιούμε τον όρο παιδεία. Το πραγματικό μήνυμα, όμως, που στέλνουμε είναι ότι το σχολείο συνδέεται άμεσα και ουσιαστικά με τη δημιουργία της «ποιότητας» των πολιτών και της πολιτείας, του ήθους και της νοοτροπία της κοινωνίας μας. Πολύ απλά, αν θέλετε να διατηρήσετε την εξευτελιστική παρασιτική νοοτροπία και το καθεστώς των πελατειακών σχέσεων που έφτασαν τη χώρα μας ως εδώ, μην αλλάξετε τίποτα. Είμαστε σε καλό δρόμο.
    Αρχικά, είναι αδύνατον να μη σχολιάσουμε τον τρόπο διεξαγωγής αυτής της προσπάθειας, της προδιαβούλευσης. «Από τους νέους, με τους νέους, για τους νέους»; Από ποιους νέους; Και ύστερα, πώς με τους νέους, αφού, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, οι νέοι δεν το έμαθαν. Προφανώς το μήνυμα δεν κυκλοφόρησε στα κατάλληλα κανάλια επικοινωνίας. Εάν είχε ανακοινωθεί στο survivor ή στο the voice και στις άλλες επιμορφωτικές εκπομπές που κυριαρχούν στην ελληνική τηλεόραση, θα υπήρχε ίσως μεγαλύτερη συμμετοχή. Και λέμε ίσως γιατί, ως νέοι, ξέρουμε ότι δε μιλάμε για τα προβλήματά μας, κυρίως επειδή μας διακατέχει ένα αίσθημα παραίτησης και απογοήτευσης. Μπορεί αυτό να ακούγεται κοινότυπο. Η πραγματικότητα, όμως, είναι ότι δεν υπάρχουν αυτές οι συγκροτημένες ή άτυπες μορφές έκφρασής μας, όπως αναφέρεται στο έγγραφο που ήρθε στα σχολεία. Προφανώς δεν υπάρχουν, γι΄ αυτό και η ελληνική Πολιτεία δεν έχει τρόπο να επικοινωνήσει με τους νέους της Ελλάδας! Και είναι αυτονόητο, βέβαια, ότι γι΄ αυτό δεν φταίνε οι νέοι της Ελλάδας.
    Όσο κοινότυπο και να ακούγεται λοιπόν, αισθανόμαστε εγκαταλειμμένοι και χαμένοι αφού ξέρουμε (περίπου) τι θέλουμε αλλά όχι πού να απευθυνθούμε και με ποιο τρόπο. Ακούμε στο σχολείο για τον περιβόητο «ενεργό πολίτη» σαν μουσειακό είδος γιατί δεν τον βλέπουμε πουθενά στην καθημερινή μας πραγματικότητα. Τόσος λόγος για τη Βουλή των Εφήβων, η οποία, εκτός από κάποιους μαθητές που γράφουν ωραίες εκθέσεις, δεν έχει να παρουσιάσει κανένα ουσιαστικό έργο. Υπάρχει όμως σαν θεσμός και παρουσιάζεται στην ιστοσελίδα της Βουλής για να φαίνεται στο εσωτερικό και το εξωτερικό ότι οι νέοι της Ελλάδας κοινωνικοποιούνται από μικροί στις αξίες της δημοκρατίας, της ελευθερίας και της ισότητας. Ενώ η τραγική αλήθεια είναι ότι, εκτός από λίγες φωτισμένες εξαιρέσεις, στη χώρα που γέννησε τη δημοκρατία, ένας πολύ μεγάλος αριθμός νέων δε γνωρίζουν ούτε το γεγονός αυτό ούτε ποιο είναι το σημερινό της πολίτευμά. Και δεν το ξέρουν όχι γιατί είναι ανεπίδεκτοι αλλά γιατί δεν έχει βρει τρόπο ή δε θέλει να τους το μάθει το ελληνικό σχολείο. Είναι προφανές ότι δεν αρκεί να το ακούσουμε να αναφέρεται ή να αναγκαστούμε να το αποστηθίσουμε. Πρέπει να το δούμε και στην πράξη, να το βιώσουμε με τη συμμετοχή μας σε διάφορα πόστα, με διάφορους ρόλους που, όμως, δε θα δημιουργήσουμε εμείς οι ίδιοι. Η Πολιτεία είναι αυτή που πρέπει όχι μόνο να δημιουργήσει τέτοιους θεσμούς αλλά και να μας τους γνωρίσει και να δημιουργήσει τις συνθήκες για να τους σεβαστούμε, να αναγνωρίσουμε την αξία τους και να ενδιαφερθούμε να συμμετάσχουμε. Τοπικά Συμβούλια Νέων. Υπάρχουν. Λειτουργούν; Κέντρα Πληροφόρησης Νέων. Υπάρχουν. Λειτουργούν; Όχι γιατί δεν ενδιαφέρονται οι νέοι αλλά γιατί τα απενεργοποιεί στην πορεία η ίδια η Πολιτεία και στην ουσία δεν έχουν κανένα λόγο ύπαρξης.
    Έχουμε, πραγματικά, υπέροχα μουσεία, αρχαιολογικούς χώρους, πινακοθήκες, Πλανητάριο, διάφορα ιδιωτικά και δημόσια επιμορφωτικά ιδρύματα, Μέγαρο Μουσικής, Εθνική Λυρική Σκηνή… Δεν είναι τραγικό να μην καταλαβαίνουν οι νέοι την αξία και τη σημασία τους; Έχετε βρεθεί ποτέ σε επίσκεψη ελληνικού σχολείου σε μουσείο; Νέοι που φωνάζουν, κοροϊδεύουν, παιδιαρίζουν και σπρώχνονται ή περνούν εντελώς αδιάφοροι μπροστά από τις προθήκες… ως αναγκαία παραχώρηση για τον επιθυμητό σκοπό της εκδρομής που είναι η διασκέδαση σε νυχτερινά μαγαζιά ή τα ψώνια στα μαγαζιά των μεγάλων πόλεων. Δεν είναι απλά λυπηρό, είναι τραγικό. Είναι η απόδειξη της απόλυτης αδυναμίας του σχολείου να προσφέρει παιδεία. Φταίνε οι μαθητές; Φταίνε οι εκπαιδευτικοί; Φταίνε τα μουσεία; Όχι. Φταίει η ελληνική Πολιτεία που αρνείται την παιδεία στους Έλληνες. Που αρνείται τον πολιτισμό στους Έλληνες. Πού είναι τα εργαστήρια μουσικής στα σχολεία; Πού είναι τα εργαστήρια εικαστικών; Πού είναι οι θεατρικές ομάδες; Πού είναι ο χώρος και ο χρόνος μέσα στο ελληνικό σχολείο για να δημιουργήσει ο μαθητής;
    Και ειδικότερα, στην παροχή γνώσης. Η Ελλάδα δεν είναι καμιά βιομηχανική χώρα. Όλοι το ξέρουμε πως οι κύριοι τομείς παραγωγής είναι ο πρωτογενής και ο τουρισμός. Πώς θα διεκδικήσουμε την αλλαγή στην ποιότητα που χρειαζόμαστε για να ανταπεξέλθουμε στην «παγκοσμιοποίηση» του τουρισμού όταν στο σχολείο τα αντίστοιχα μαθήματα γίνονται με βιβλία που έχουν συγγραφεί πριν την Ολυμπιάδα του 2004; Με τα αντίστοιχα στατιστικά στοιχεία βέβαια! Ή στο μάθημα του Εργατικού Δικαίου τα βιβλία αναφέρονται στα δεδομένα της ελληνικής πραγματικότητας τουλάχιστον μια δεκαετία πριν! Ή ακόμα η Ιστορία που διδάσκεται μόνο στην Α’ Λυκείου (μιλάμε πάντα για την Τεχνική Εκπαίδευση) περιλαμβάνει ή την περίοδο 1200πΧ-1453μΧ ή την περίοδο 1453μΧ-σήμερα. Κάποιοι μαθητές διδάσκονται τη μια περίοδο και κάποιοι, σε άλλη σχολική χρονιά, την άλλη!
    Κι επιτέλους, τα ελληνικά σχολεία χρειάζονται ψυχολόγους!!!
    Αυτά είναι ελάχιστα από τα ουσιαστικά προβλήματα της ελληνικής εκπαίδευσης, αλλά σκοπός του συγκεκριμένου κειμένου δεν είναι η εξειδικευμένη προβολή αυτών των προβλημάτων.
    Κλείνοντας, θα θέλαμε να πούμε στην ελληνική Πολιτεία, πώς καταλαβαίνουμε εμείς, ως μαθητές και ως νέοι, την Παιδεία:
    Παιδεία σημαίνει σέβομαι το Σύνταγμα, αφού το γνωρίσω και το κατανοήσω. Η ευθύνη για την επίτευξη αυτών των στόχων ανήκει στην Πολιτεία – όχι στους νέους.
    Παιδεία σημαίνει σέβομαι τους θεσμούς, αφού τους γνωρίσω και αναγνωρίσω τη σημασία, την αξία και την προσφορά τους. Η ευθύνη για την καλλιέργεια του σεβασμού και την ένταξη των νέων σ’ αυτούς ανήκει στην Πολιτεία – όχι στους νέους.
    Παιδεία σημαίνει σέβομαι τα δικαιώματα τα δικά μου και των άλλων και συμμετέχω σε θεσμούς που προκρίνουν την πρόληψη της καταπάτησής τους και όχι την καταστολή. Η ευθύνη για την καλλιέργεια του σεβασμού και της δημιουργίας των ανάλογων θεσμών ανήκει στην Πολιτεία – όχι στους νέους.
    Παιδεία σημαίνει γνωρίζω καταλαβαίνω και σέβομαι την αξία και τη σημασία των πολιτισμικών επιτευγμάτων της χώρας μου και των λαών του κόσμου. Η ευθύνη για τη γνωριμία και την καλλιέργεια του σεβασμού ανήκει στην πολιτεία – όχι στους νέους.
    Παιδεία σημαίνει κατανόηση και αποδοχή της ανάγκης για την ελεύθερη κυκλοφορία της πληροφορίας, της ανάγκης για διαφάνεια σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής, της ανάγκης για έλεγχο και της καλλιέργειας κριτικής σκέψης, της ανάγκης και του τρόπου για τη συμμετοχή στα κοινά και την υιοθέτηση της στάσης του «ενεργού πολίτη» και την αναγνώριση της αξίας του εθελοντισμού. Η ευθύνη για την καλλιέργεια των παραπάνω ανήκει στην Πολιτεία – όχι στους νέους.
    Παιδεία σημαίνει μαθαίνω γιατί πρέπει να σέβομαι τη φύση και τα δικαιώματα των ζώων, μήπως και απαλλαγούμε κάποτε από την τραγική εικόνα που παρουσιάζουν τα αδέσποτα στη χώρα μας και την ντροπή που προκαλεί παγκόσμια, αφού η ελληνική Πολιτεία αρνείται να πάρει τα κατάλληλα μέτρα (και δεν εννοούμε τις μαζικές δηλητηριάσεις) για την αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου. Η ευθύνη για την καλλιέργεια του σεβασμού ανήκει στην Πολιτεία – όχι στους νέους.
    Παιδεία σημαίνει μαθαίνω να εκφράζομαι δημιουργικά και όχι καταστροφικά. Η ευθύνη για την εύρεση του τρόπου και των μεθόδων για την επίτευξη αυτού του στόχου, ανήκει στην Πολιτεία – όχι στους νέους.
    Σίγουρα η Παιδεία περιλαμβάνει και πολλά άλλα θετικά και φωτεινά στοιχεία.
    Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι νέοι μπορούν να γίνουν φορείς μιας καινούριας δημιουργικής και όχι εθνικά αυτοκαταστροφικής νοοτροπίας. Αλλά για να γίνει αυτό χρειάζονται Παιδεία και η Παιδεία χρειάζεται Χρήμα. Για να μπορέσει το ελληνικό σχολείο να λειτουργήσει ως φορέας Παιδείας πρέπει να «πάρει εντολή» από την ελληνική Πολιτεία, δηλαδή πρέπει πρώτα να αποδείξει η Πολιτεία ότι συμφωνεί με την υιοθέτηση της καινούριας νοοτροπίας και να το αποτολμήσει (γιατί θα είναι ό,τι πιο απόλυτα ριζοσπαστικό! θα έχει γίνει στη νεότερη ιστορία της χώρας μας) χρηματοδοτώντας την Παιδεία.
    Οι μαθητές
    Η εκπ/κός Σοφία Βεκερίδου

Top